روزهای بی قراری

هرروز که میگذشت، ابعاد تازه ایی از جنگ را میشنیدم.

روزها فیلم ها و خبر های جنگ را از نظر می گذراندم و شب ها به انها فکر میکردم.نیرویی در من به وجود امده بود که نمی توانستم نامش را چه بگذارم.

دیگر آرام و قرار نداشتم، فقط به این فکر میکردم که باید کاری انجام دهم، مدرسه و نیمکت برایم کوچک جلوه می نمود.

در وجود خود شوقی بی حد برای رسیدن به جبهه ها احساس می کردم…