این فرهنگ ماست که در هر حال و شرایطی پشت وطن و هم وطن میایستیم.
وقتی فرزندی از ایران را در قاب تلویزیون میبینیم که در حال تلاش برای سربلندی ورزشی، علمی يا نظامی ایران است، همه دست به دعا برمیداریم و برای موفقیت فرزندان ایران زمین دعا میکنیم . انگار که برای فرزند خودمان دعا کرده باشیم.
بارها از پیروزی فرزندان ایران ذوق کردیم و اشک شوق ریختیم.
بارها از غمی که برای هر گوشه از این خاک پیش آمد اشک اندوه ریختیم و تمام سعی خود را کرديم که به هر جهت کمک کنیم و ابراز همدردی کنیم.
آری،هر کشوری فرزند ناخلف دارد که سعی میکند به هر دلیلی، حالا يا مادی يا از روی نادانی مشکلی برای کشورش پیش آرد. ولی همه دنیا بدانند ،فرزندان صالح ایران بیشتر هستند و حاضرند برای دفاع از خاک پر صلابتشان گران ترین سرمایه ،که جانشان هست را فدا کنند.
همه ملت ایران دست به دست هم داده و از نیروهای مسلح پشتیبانی میکنند. صبر میکنند. استقامت میکنند. تحمل میکنند. جان میدهند ولی یک وجب از خاک وطن را نمیدهند.
زن،مرد،پیر،جوان و حتی کودکان ایران شجاعت دارند و مدافع ایران اند.
با هر دین و مذهبی با هر موقعیتی. عالمان، ورزشکاران، کاسبان، همه و همه دست در دست هم برای وطن.
چه آنانی که در داخل کشور زندگی میکنند ،چه کسانی که خارج از کشور هستند يک صدا میگویند: “ما شروع کننده جنگ نبوديم ولی مدافع کشور هستیم و متجاوزان را بد جور تنبیه میکنیم”.
🔹زینب پناهی
۲۸خرداد۱۴۰۴
